„Chciałaś być matką, więc zacznij się tak zachowywać” — rzucił Spencer, zamykając walizkę. Rebecca trzymała na rękach jedną z sześciomiesięcznych córek, podczas gdy druga płakała w pokoju dziecięcym. Kilka dni później mąż wrócił z wyjazdu i zobaczył, że w domu czeka na niego coś zupełnie innego, niż zakładał.
Opieka nad bliźniaczkami i prośba o pomoc
Rebecca poprosiła tylko, by Spencer umył butelki dla dzieci. Od trzech nocy prawie nie spała, a przy dwóch niemowlętach każda przerwa w codziennych obowiązkach miała znaczenie. Zamiast pomocy usłyszała, że mąż wyjeżdża na cztery dni z przyjaciółmi na wyprawę wędkarską.
„A co ze mną? Kiedy ja odpocznę?” — zapytała. Spencer wzruszył ramionami i odpowiedział, że sobie poradzi, tak jak zawsze. Po tych słowach wyszedł, zostawiając Rebeccę samą z córkami.
„Dasz sobie radę. Zawsze sobie radzisz”.
Gdy po czterech dniach otworzył drzwi domu, spodziewał się zastać ten sam widok co przed wyjazdem: zmęczoną żonę, płaczące niemowlęta i wszystko dokładnie tak, jak zostawił. Zamiast tego jego walizka czekała przy wejściu, a w salonie siedzieli rodzice Rebekki. Amelia i Sophie spały spokojnie.
Wtedy Spencer zauważył notatnik, który trzymała żona. Zapytał cicho: „Rebecca… co zrobiłaś?”. Spojrzała mu w oczy i odpowiedziała: „Coś, co powinnam była zrobić już dawno”. To, czego dowiedział się tamtego popołudnia, miało zmienić ich małżeństwo w sposób, którego żadne z nich się nie spodziewało.
Marzenie o rodzinie z dwójką dzieci
Rebecca Whitfield miała trzydzieści trzy lata, kiedy zrozumiała, że troska o rodzinę może czasem oznaczać zapominanie o sobie. Ze Spencerem była w związku małżeńskim od siedmiu lat. Mieszkali w wygodnym domu na przedmieściach Columbus w stanie Ohio.
Przez długi czas marzyli o tym, by zostać rodzicami. Wyobrażali sobie urodziny, wspólne wyjazdy i małe stopy biegające po domu. Gdy lekarz poinformował ich, że spodziewają się bliźniąt, Spencer nie krył radości.
„Dwoje dzieci, Rebecca! Będziemy mieli dwie piękne córeczki!”
Roześmiany podniósł ją z podłogi. Rebecca nigdy wcześniej nie widziała go tak szczęśliwego. Ich córki, Amelia i Sophie, urodziły się zdrowe. Spencer wzruszył się, gdy po raz pierwszy wziął je na ręce, a Rebecca wierzyła, że zaczynają najpiękniejszy rozdział wspólnego życia.
Codzienność po narodzinach Amelii i Sophie
Życie z dwojgiem noworodków okazało się jednak znacznie trudniejsze, niż oboje przypuszczali. Dziewczynki rzadko spały jednocześnie. Kiedy jedna potrzebowała karmienia, druga mogła wymagać zmiany pieluszki.
Pracy nie brakowało również poza opieką nad dziećmi. Trzeba było myć butelki, składać ubrania i zajmować się domowymi obowiązkami. Przy bliźniaczkach kolejne zadania pojawiały się nieustannie, a chwile wytchnienia nie zawsze nadchodziły wtedy, gdy Rebecca ich potrzebowała.
Coraz więcej obowiązków po stronie Rebekki
Po krótkim urlopie rodzicielskim Spencer wrócił do pracy. Początkowo pomagał przy dzieciach, kiedy tylko mógł, ale z czasem jego zaangażowanie zaczęło się zmieniać. Coraz częściej zostawał w biurze do późna.
Kiedy wracał do domu, narzekał na hałas albo szedł prosto do sypialni, by korzystać z telefonu. Rebecca nie potrafiła wskazać jednego momentu, w którym obowiązki rozłożyły się inaczej. Zorientowała się jednak, że niemal wszystko związane z opieką nad córkami i prowadzeniem domu spoczywa na niej.
